Hüzün senfonisi

HÜZÜN SENFONİSİ

Güneş çekilirken sahneden,
Bir hüzün senfonisi duyulur.
Notalar yükselir gün batarken,
Bir ses olur, bulutlara dokunur.

Bir flüt rüzgârın ıslığını fısıldar,
Geceyi sarar bir hüzün bestesi.
Bulutlarda davullar çalar,
Bir yağmur seslendirir bu hüzün bestesini.

Damlalar düşer piyanonun tuşlarına,
Harabelerde bir gitar ağlar,
Bir gayda inler uzaklarda,
Ve bir bağlama, yüreği yanar.

Ay bir şarkı söyler giden sevgiliye,
Kemanlar ağlaşır yıldızlarda.
Bir arp çalınır uzak denizlerde,
Deniz kızları dans eder yakamozda.

Bir hüzün şarkısıdır duyulan,
Bir yalnızlık bestesi.
Her günbatımının ardından,
Ağlar bir hüzün senfonisi.

SEDAT BÜYÜK