.gif)
|
|
|
| ||||||
|
Görüntüleme: 36 - Cevaplar: 0
| LinkBack | Seçenekler | Stil |
09-26-2007, 01:16 PM
| #1 (permalink) |
| Easy Master  k1nqk2 Şuan Çevrimdışı Kayıt Tarihi: Apr 2007 Mesajlar: 1.689
Rep Gücü: 3
Rep Puanı: 3
Rep Derecesi:  |  Sosyal Metafizik Baz? insanlar; hiçbir ki?isel kimli?e sahip olamad?klar?ndan; ba?ka insanlar?n tasvibini kazanmay? veya onlar?n takbihinden kurtulmay? hayatlar?n?n tek endi?esi sayarlar. Bunlar; herhangi bir mesele ile kar??la?t?klar?nda veya herhangi bir konuda yarg?da bulunmalar? istendi?inde; ilk impuls olarak "Do?ru olan nedir?" diye sormak yerine, "Ba?kalar?, neyin do?ru oldu?unu söylüyor?" diye sorarlar. Yani; bunlar, ba?kalar?n?n inançlar?ndan, ba?kalar?n?n fikirlerinden, ba?kalar?n?n hislerinden ba??ms?z olarak; bir "mevcudiyet" kavram?na veya bir "hakikat" kavram?na veya bir "olgu" kavram?na sahip de?illerdir. Bu fenomenin tabiat? ve sebepleri anla??ld???nda; mesela, her yenilikçinin tipik kaderinin, neden, ya?ad??? dönemdeki toplum taraf?ndan, sald?r?lmak oldu?u, muhalefet edilmek oldu?u, suçlanmak oldu?u; veya insanlar?n, neden, kendilerini tahribe götüren ö?retilere ve emirlere körü körüne uydu?u anla??labilir. ?nsan tabiat?yla ilgili temel üç olgu vard?r: 1. ?nsan akli bir varl?kt?r. 2. Ak?l, hayatta kalmas? için temel araçt?r. 3. ?nsan akl?, duyular ve alg?lar gibi otomatik de?il, iradidir; yani, ak?l yürütme süreçleri, insan?n kendisi taraf?ndan ba?lat?l?p, kendisi taraf?ndan sürdürülüp yönetilmelidir. Bu olgular; insana a??r bir sorumluluk yükler: insan ak?l yürütme süreçlerini ba?latmay? seçmelidir; bu süreçlerle vard??? sonuçlar?, sürekli olarak yapaca?? gözlemlerle ve dakik bir mant?kla kontrol etmeyi ve sa?lamay? seçmelidir; ve kendi rasyonel yarg?s?yla yönlendirilmeyi seçmelidir. ?nsan bilinci yan?lmaz olmad???ndan; hayat?n?n her ad?m?nda hata yapabilir; e?er hatalar?n? düzeltmez ve hatalar üzerinde davran?rsa; realiteye kar?? davran?yor demektir; realiteye kar?? davran?ld???nda do?acak olan sonuç, ?st?rap çekmek ve kendini-imhad?r. Bu olgular ve bu olgular?n kabulünün gerektirdi?i sorumluluklar kar??s?nda, tak?n?labilecek iki esas tav?r vard?r: 1. bu olgular?n kabul edilmesi ve ho? kar??lanmas?; 2. bu olgulara içerlenmesi ve onlardan korkulmas?, kaç?lmas?. Birinci tav?r, kendine-sayg?-ve-güven'in elde edilmesini mümkün k?lar; ikinci tav?r, nevroza götürür. Kendine-sayg?-ve-güven, insan?n realiteyle al??veri?te bulunma yetene?inden emin olmas?d?r. Kendine-sayg?-ve-güven kazanmam?? insan, realite kar??s?nda çaresiz hisseder. Realitenin olgular?ndan kaçmak mümkün de?ildir. Bir realite olgusu olan insan tabiat?ndan veya bu tabiatça belirlenen insana-özgü hayatta kalma tarz?ndan da hiçbir kaç?? mümkün de?ildir. Haberdarl?k yetene?i olan her canl? varl?k, sadece bilincinin rehberli?inde hayatta kalabilir; canl? bir varl?kta, bilincin rolü ve fonksiyonu, budur. Bir insan, insan?n sahip oldu?u özel tip bilincin ?eklini kabul etmezse; mesela, dü?ünmenin, a??r? gayret gerektirdi?ine karar verirse; mesela, faaliyetlerini yönlendirecek de?erlerin seçiminin çok ürkütücü bir sorumluluk oldu?una karar verirse; o zaman, e?er hala hayatta kalmak istiyorsa, bu i?i, ancak ba?kalar?n?n bilinci arac?yla yapabilir: ba?kalar?n?n anlay??lar?, ba?kalar?n?n yarg?lar?, ba?kalar?n?n de?erleri; yani, bu insan, kendinin de?il ba?kalar?n?n alg?lamakta oldu?u bir dünyada ya?ar. Böylece; ruhunu, ba?ka hiçbir canl? türü için dü?ünülemeyecek bir parazit haline getirir: bir beden paraziti de?il, bir bilinç paraziti. Kendine-sayg?-ve-güvenli ve hükümran bilinçli bir insan; realiteyle, tabiatla, olgulardan olu?mu? objektif bir evrenle al??veri?te bulunur; zihninin, hayatta kalma arac? oldu?unu bilir ve dü?ünme yetene?ini geli?tirir. Fakat, zihnini terkeden bir insan; bir olgular evreninde de?il, bir insanlar evreninde ya?ar; olgular de?il, insanlar onun realitesidir. ak?l de?il, insanlar onun hayatta kalma arac?d?r. Al??veri?te bulunaca?? evren, onlard?r; bilinci, onlar üzerinde odaklan?r. Nas?l ki, rasyonel bir insan, kendine-sayg?-ve-güvenini, objektif realiteyle al??veri? yetene?ine dayand?r?rsa; benzer ?ekilde, irrasyonel olan bu insan, kendi-de?erini, ba?kalar?yla al??veri? yetene?iyle tayin eder. Filozof-psikolog Nathaniel Branden'?n te?his etti?i bu nevroz'un ad?, Sosyal Metafiziktir. Sosyal metafizik: objektif realiteyi de?il,ba?kalar?n?n bilincini, kendi nihai psiko-epistemolojik referans çerçevesi olarak kabul eden bir bireyi karakterize eden psikolojik sendromdur. (Psiko-epistemoloji, insan?n ö?renme süreçlerinin, bilinçli zihin ile bilinç-alt?n?n otomatik fonksiyonlar? aras?ndaki etkile?im aç?s?ndan incelenmesidir.) Konvansiyonel bir "konformist" sosyal metafizikçiler aras?nda en kaba ve en a?ikar olan tiptir. Sosyal metafizikçilik s?n?rs?z biçimlerde ortaya ç?kabilir. Fakat, bu konudaki temel prensipler anla??l?rsa; insanl?k tarihindeki irrasyonellik nöbetlerinin neden bu kadar çok taraftar buldu?u olgusu üzerinde dü?ünmek, daha az ürkütücü hale gelir. ?nsan yönetmeye h?rsl?, iktidar ?ehvetli sosyal metafizikçi; insanlardan korktu?u için onlardan nefret eder; ve "sistem" içinde konvansiyonel bir sosyal-metafizikçi ba?ar?s? elde etme ümidi hiç olmad???ndan; realite kar??s?nda bir "güven" hissi elde etmek için, ba?ka bilinçleri zorlamaktan, ba?kalar?n? kendine itaata, kendini tasvibe, kendini "sevme"ye icbar etmekten ba?ka hiçbir yol bulamaz. "?syankar" sosyal metafizikçi; içinden ç?kt??? çevrenin geleneksel de?er-sistemini, hakaretlerle ve yüksek sesle iftiharla mahkum eder; ama, kölece bir teslimiyetle girip s???nd??? yer, bir alt-kültür Bohem'inin yontulmam?? de?er-sistemi olur. "Ba??ms?z" sosyal metafizikçi, "sahte bireycidir"; bütün de?erlere muhaliftir; kendini-ifade etmek için kulland??? tek nosyon, kaprisleridir; objektif realite kavram?na sahip olmad???ndan, mevcudiyeti, kendi kaprisleriyle, ba?kalar?n?n kaprisleri aras?ndaki bir müsademe olarak görür; ba?kalar?nca ho?lan?lmamak veya sevilmemek ihtimali onu o kadar ürkütür ki; önce davranarak onlara hakaret etme?e kendini mecbur hisseder. Baz? yayg?n fikirlerin, sosyal metafizikçiye neden cazip geldi?ini anlamak zor de?ildir. Mesela; ça?da? bir felsefe ekolü taraf?ndan, insan?n bilgisel kesinlik sa?lamas?n?n mümkün olmad???n? ilan edildi?ini duyunca; duygular?, o felsefeyle hemfikir oldu?unu adeta ba??r?r: kronik s?k?nt? ve belirsizlik içindeki kendi iç durumunun, bir nevroz i?areti de?il, (sözde) üstün bir entellektüel sofistikasyon i?areti oldu?unu ö?renmi?tir. Sosyal metafizikçinin bütün k?vranmalar?n?n, komplekslerinin, kaç??lar?n?n ve nevrotik araçlar?n?n kökünde; iradi bir bilince sahip olu?un ve objektif bir realitede ya?an?yor olu?un dayatt??? sorumluluklardan kaçma arzusu -ak?ldan ve insan tabiat?ndan kaçma arzusu- yatar. Ve bugünün dünyas?na egemen olan ço?u kültürel ses; onu, bu kaç??a te?ebbüse te?vik etmektedir. Fakat, bu te?ebbüs akim kalmaya mahkumdur. Ve sosyal metafizikçi bunu bilir. Kavramsal bilgiyle olmasa da, içinde hep hissetti?i bir terör duygusuyla bunu bilir. Bu terör duygusunun kayna??, insan olma görevini reddetti?inde; kendisine kalan tek seçene?in, kimliksizli?in, ac? veren durgunlu?u içinde ya?amak oldu?undan haberdar olu?udur. ?ster hiçkimsenin tasvibini kazanamam?? olsun, isterse büyük bir popülariteye eri?mi? olsun; bunu bilir. Dipteki sosyal metafizikçi, tepedeki sosyal metafizikçiye g?pta eder; çünkü, tepedekinin yard?m isteyen sessiz ç??l???n? ??itememektedir. Ama, tepedeki sosyal metafizikçi, hepsini i?itmektedir. |
    
|
| Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir) | |
| Seçenekler | |
| Stil | |
| |
| |
[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13]
[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16]
Ağaç şeklinde
