.gif)
|
|
|
| ||||||
|
Görüntüleme: 4 - Cevaplar: 0
| LinkBack | Seçenekler | Stil |
12-19-2007, 11:47 AM
| #1 (permalink) |
| Misafir Asi. Şuan Mesajlar: n/a |  masal masal Eskicinin birinden alınmış minyatür bir piyano bir cücenin parmaklarında… Küçük küçük mumların büyük büyük ışığında sonu gelmeyecek bir kelimeler gösterisi… Işıklarla kelimeler birbirlerine dolanıp gidiyorlar. Cüce, daha önce hiç dokunulmamış bir notaya dokunarak başlıyor çalmaya… Boşlukta asılı kalan tek harf olmayacak. İlk defa her şey yerini bulacak. Bütün masalların keşfedilmeyi bekledikleri bir yer var. Hiçbir dünyaya benzemeyen bir yer orası. İnsanların çoğu kafalarını çevirir, geçer giderler o dünyanın önünden. Masallar buna aldırmaz. Onlar için geçip gidenler değil, o dünyanın kapısından içeriye girenler önemlidir. Ara sıra açılır bu kapı, içeriye giren bir avuç düş, bir sayfa kelime alır… Sonra gidip evinde sıraya koyar onları. Sonu yok ki düşlerin. Hayaller bedava, kurması kolay. Bazen yıkması kurmasından bin kat daha zor. Kelimeler ağır ağır çıkıyorlar kulisten sonu olmayan bir sahneye. Görünmez kostümler, görünmez dekorlarla… Yalan ! Pekala görünebilir bunların hepsi. Yalnızca ahmaklar göremez onları… Gösteri geceleri kelimeler görünmez korkaklara, sahte maskelerin ardına sığınanlara… Kalkmışlar tüm masalları gerçeğe çevirmeye uğraşıyorlar! Kırıyorlar, incitiyorlar onları. Masallar affetmeyecek insanları… Gerçek olmadıkları için insanlar da masalları… Bir cam buğusu, bir kaldırım taşı ya da bir tren düdüğü eski şiirlerden kalma antika acılarımız olacak sadece. İnsanlar bunları yanımıza bırakmayacaklar. Her şey kirlenecek. Belki yok olacak. Yalnızca benim içim temiz kalacak. Çünkü masalları içime kilitleyeceğim. Kelimeler kulisten dökülürken mavi bir ışık yayılıyor… Mavinin kokusu… Yorgun bir sabun köpüğü gibi patlayarak yok oluyorum. Tüm sahne masallara kalıyor. Kendi uydurduğum dünyada kayboluyorum, o dünyada doğup o dünyada gömülüyorum. İnsanlar inanıyorlar uydurduğum masallara. Hatta bazıları seviyor onları. Onlar kadar güzel zannediyorlar yazarı da… Uydurduklarına kapılıp yazarı başka bir dünyada yaşıyor sanıyorlar… Yazar hikayeler uydurup yalan söylemeyi bir kenara bırakıyor. İlk defa kendi gibi geliyor masal kahramanının yanına… Ona diyor ki: Ben sıradan biriyim… Arka masa kalabalıklarından… Herkes gibi… Ama seni hepsinden daha sıcak severek… Dekorlar da kostümler de bu defa gerçekten yok oluyorlar. Yazar tek başına kalıyor sahnede. Küçük kelimelerden biri şaşıp kalıyor… Tutamıyor dilini … Anne bak ! Yazar çıplak ! |
    
|
| Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir) | |
| Seçenekler | |
| Stil | |
| |
| |
[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13]
[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16]
Ağaç şeklinde
