Kadının dövülmesini normal bulanlar da var
2003 yılı başında Bilgi Üniversitesi tarafından 6 bin 440 kadın üzerinde "kadına yönelik şiddet" araştırması yapıldı. Kadınların hâlâ yüzde 31,52'sinin dayak yediği sonucu çıkan araştırmada "Türkiye'de kadın haklarına uyuluyor mu?" sorusuna inananların oranı yüzde 1’de kalması dikkat çekiciydi.

Bugüne kadar “kadının alın yazısı” olarak görülen dayak, son beş yılda yüzde 5 oranında azaldı. Ancak, kırsal kesimlerde ve gecekondularda dayak, halen normal bir davranış olarak kabul ediliyor.
Bilgi Üniversitesi Sosyal ve Kriminolojik Araştırmalar Çalışma Grubu tarafından “kadına yönelik şiddet” konusunda 6 bin 440 evli kadın üzerinde bir araştırma yapıldı. Türkiye genelinde 3 bin 341 ev kadını, 754 işçi veya emekli, bin 466 memur ve emekli, 153 öğrenci ve 718 serbest meslek çalışanı araştırma içinde yer aldı. Halkın hukuk kültürünün yükselmesine katkıda bulunmak, ortaya çıkan sonuçları bilimsel analizlerde kullanmak amacıyla yapılan araştırma sonuçları oldukça şaşırtıcıydı. Araştırmaya katılan evli kadınlar, kocasının kendisini dövmesi halinde, meseleyi şikayet konusu yapmakta tereddüt içinde kalıyor; ama dayak atan kocanın cezasız kalmasını istemiyor.

Kadınların yüzde 28,58'i, dayağın aile içinde kalması gerektiğini, polisin veya savcının aile içinde olup bitene karıştırılmasını doğru bulmuyor. Yüzde 8,58'i ise kocasından korktuğu için şikayet etmeye yanaşmıyor. Ancak kadınların yüzde 31,52'si halen kocasından dayak yiyor. Bazen evliliği kurtuluş yolu olarak seçen kadınların çilesi maalesef evlendikten sonra da devam ediyor. Evli olmasına rağmen yüzde 1,88 oranında kadın babasından, annesinden veya yakın akrabadan dayak yiyebiliyor.

1997’de Dokuz Eylül Üniversitesi tarafından yapılan araştırma sonuçlarında kocanın terkinden duyulan korku yüzde 47,64 iken 2003’te yüzde 57,22’ye ulaşmış. Dayak yese de kocasını çocuklarının babası olduğu için terk etmek istemeyen kadınlar da yok değil. Kocasını sırf geliri olduğu için terk etmeyenler de var. Kadınların yüzde 93,29 gibi ezici bir çoğunluğu ‘kadın sığınma evleri’ istiyor. Yüzde 66,79 kadın eşinin psikolojik baskı yapmadığını söylerken, yüzde 10,53 kadın evliliğin vermiş olduğu bir hak düşüncesiyle paranın kocaya verilmesi gerektiğini belirtiyor. “Türkiye’de kadın hakları gerçekten yaşanıyor mu?” sorusuna evet diyenler ise sadece yüzde 1.

Kadının çilesi evlendikten sonra başlıyormuş gibi görünse de yüzde 21,54 kadın evlilikten önce babası veya bir yakınının şiddetine maruz kalıyor.

Dikkat! Eğer kız ya da erkek arkadaşınız, eşiniz, partneriniz aşağıdakilerden bir tanesini bile size uyguladıysa; siz şiddet ve kötü muamele içeren bir ilişki yaşıyor olabilirsiniz!

. Sizi cezalandırmak için şefkatini, takdirini, onayını ve hatta bazen seksi esirgiyor.

. Sizi sürekli tenkit ediyor, isimler takıyor, aşağılıyor ve yüksek sesle bağırıyor.

. Sürekli olarak hislerinizi hiçe sayıyor.

. En değer verdiğiniz inançlarınızla, değerlerinizle, dininizle, ırkınızla, sınıfınızla ve cinsel tercihlerinizle alay ediyor ya da bunlara hakaret ediyor.

. Çok kıskanç. Hayali ilişkiler için canınıza okuyor, size hayatı zindan ediyor.

. Sizi yalanlarla kandırıyor, yönlendiriyor.

. Sizin kendisinin istediği gibi giyinmenizi istiyor, ısrar ediyor.

. Sizi insanların içinde aşağılıyor, hakaret ediyor. Arkadaşlarınızı, ailenizi aşağılıyor.

. Paranızı alıyor.

. Size bir şeyler atıyor, fırlatıyor.

. Sizi yumrukluyor, tekmeliyor, tokatlıyor, ısırıyor, itekliyor, boğmaya kalkıyor ve size vuruyor.

. Size tecavüz ediyor. İzin vermediğiniz, istemediğiniz halde aşağılayıcı, kötü cinsel davranışlara zorluyor.

. Onu terk ederseniz, intihar edeceğini söylüyor.

Şiddet uygulayanlar nasıl erkekler?

Şiddet uygulayan erkeklerin, yalnızca, "hasta ruhlu ve alkolik" olduğunu düşünenler büyük hata yapmış olurlar. Hepsi normal, bildik, tanıdık biçimde davranan erkekler. Çoğunlukla kadınlar şiddet uygulayan kocalarını "dışarıda melek" olarak tanımlıyorlar. Hatta bazıları, bu nedenle ailesine ve dostlarına, şiddete uğradığını söyleyemediğini, kendisine inanmayacaklarından emin olduğunu ifade ederler.

Alkol kullanımı şiddeti iki yönlü etkiliyor. Alkollü olduklarında erkekler, daha "rahat ve fütursuzca" şiddet uygulayabiliyorlar ve şiddeti alkolün arkasına sığınarak açıklayabiliyorlar. Ancak, alkol şiddetin kaynağı değil erkeklerin kullandığı bir araçtır.

Şiddet uygulayan erkeklerin yaşları, 16-78 arasında değişiyor.

Bu tarz erkeklerin büyük bölümünün gelir getiren bir işi var. Gelir getiren faaliyetleri olanların büyük bir grup oluşturması, toplumun şiddet uygulayanların "işşiz, bir baltaya sap olamamış" erkekler olduğuna dair ön yargısını geçersiz kılıyor.

Şiddet uygulayanlar mühendis, doktor, mali müşavir ve sanatçılar; döviz bürosundan lokantaya, pazarcılıktan market işletmeciliğine, tesisatçılıktan marangozluğa, küçük imalatçıya kadar çok değişik işte çalışan, esnaflar, polis, bekçi, zabıta gibi kamu kesiminde çalışanlar, büro elemanları, inşaatçılar, muhasebeciler; her meslek grubundan ve her kesimden erkekler.

Kim bu tecavüzcüler?

Hiç kimse tecavüzcü olarak doğmaz, onlar tecavüzcü haline getirilir. Tecavüzcüleri yaratan kültür ve toplumlar, kadınları da yaratır. Bazı erkekler neden tecavüz eder de, bazıları etmez sorusuna cevap ise iki kesiş noktalarında belirlenir; tavır ve davranışlar ve şiddet ve erkek olmak. Erkeklerin hepsi bu kesiş noktalarına bağlıdır çünkü erkek olarak bunlarla büyüyorlar.

Erkekler birlik olabilse, tecavüz konusuna son verebilirler. Ama maalesef şu anda tek birlik olan gurup tecavüzcü erkekler.

Acı gerçek 1 - Erkekler tecavüz eder. Bizi bu gerçekten hiçbirşey uzaklaştırmamalıdır. Tarihten günümüze kadar erkekler bu gerçeği inkar etmişlerdir.

Acı gerçek 2 - Tecavüzcüler toplumsal bir sorundur ve toplumun tüm fertleri bu sorumluluğu üzerlerine almalıdırlar. Gerçeklerin görülmesi ve sorumlulukların alınması çoğu erkek için güçtür. İnkar etmeler, savunmaya geçişler artık erkekler için yeterli kabul edilmeyecektir.