HİCRETİN BEŞİNCİ SENESİ

Huzaa kabilesinden beni müstalık oymağının reisi Harisin bin Ebi Arap kabilesini bir araya toplayarak Medine’ye yürümeye hazırlanıyordu.Peygamber efendimiz bunu haber alınca haberin doğruluk derecesini öğrenmek için Bureyde bin Huseybel Elemiyi beri Müstalık’a gönderdi. Hz.Bureyde Müstalıkoğullarının yurduna giderek onlarda biriymiş gibi davranmaya başladı ve Medine’ye saldıracaklarını öğrendi,daha sonra Hz.Büreyde durumu Peygamber efendimiz (s.a.v)’a bildirdi.
İSLAM ORDUSUNUN HAREKETİ:
Şaban ayının 2.Pazartesi günü Efendimizle 700 kişi ile hareket etti.İslam ordusu Müreysi suyu başına doğru ilerlerken düşman casuslarından biri ele geçirildi ve yapılan davet üzerine Müslüman olmayınca katledildi.Bunu duyan Müstalıkoğullarına Müslüman olun diye teklifte bulundular fakat kabul etmediler.Dolayısıyla karşılıklı olarak çarpışmayı başlatmış oldular.Peygamberimizde birden ordusuna hücum emri verdi.Hücumda beni Müstalıklar’da 12 kişi öldü.Diğerleri esir alındı.Ganimet mallarda usulüne göre takdim edildi.Esirler ise mücahitler arasında bölüştürdü.
MÜNAFIKLARIN TERTİBİ:
Müreysi zaferinden sonra efendimiz mücahidlerle burada birkaç gün kalmayı uygun buldu.Beklerken Hazrec Kabilesinden Beni Amr Müttefiki olan Sinan bin Veber ile Hz. Ömer’in Beni Gıfar’dan ücretle tuttuğu seyisi Cancah arasında kuyu başında kavga çıktı. Feryadlar duyan Ensarla Muhacırlar derhal toplandılar.Kılıçlarını sıyırdılar.Az kalsın büyük bir fitne kopacaktı.Ama muhacırla ensarın bazı ileri gelenleri oraya girip yatıştırıcı konuşmalar yaptı.Bunun üzerine Sinan,Cancah üzerindeki hak ve davasından vazgeçti.Bu esnada münafıkların reisi Abdullah bin Ubey’in ortaya atıldığı görüldü,zira bu hadise ele geçmez bir fırsattı ve Ensar’ı kızdıracak laflar söylüyordu. Bunun üzerine başmünafık hemen değişerek şaka yaptığını öne sürdü. Hz. Zeyd bu durumu efendimize anlattı. Efendimiz Abdullah bin Ubey’in yanına çağırdı bu konu hakkında konuştu ,bunları kabul etmedi.Efendimiz de dedikodu olmasın diye mücahidlerle geri döndü.Diğer Medine eşrafının korkacağım düşündüğünden onu öldürmedi.
İFK HADİSESİ:
Münafıklar güruhu her fırsatta Efendimizi ve ashabını rahatsız ediyordu.İfk hadisesi Resulallah herhangi bir sefere çıkacakları zaman ezvac-ı tahiret arasında kura çekere kime çıkarsa onu götürdü.Kura bu sefer Hz.Aişe Validemize çıkmıştı.Tesettür ayeti inzal buyurulduktan sonra idi. Efendimiz(s.a.v) dönerken bir konak yerinde durmuş gecenin bir bölümünü orada geçirdi.Sonra göç edilmesini emretti.Hareket emri verildiğinde Hz.Aişe validemiz ihtiyacını gidermeye gitmiş fakat geri döndüğünde gerdanlığının kopmuş olduğunu farkedip gerdanlığı aramaya gitmiş. Yolda ona hizmet edenler hevdecini yüklemiş ve hareket etmişler. Onlar HZ. Aişe validemizi hevdecin üzerinde sanıyorlarmış. Deveyi sürüp gitmişler. Hz.Aişe gerdanlığı bulup geldiğinde onların çoktan gitmiş olduğunu görmüştü.O sırada gözlerini uyku bürümüş ve uyumuş. Safvan’da orada uyuyan bir insan karartısı görünce başucuna dikilmiş ve hemen tanımış.Daha sonra Safvan devesini indirip Hz.Aişe validemiz binsin diye devenin ön ayağına basıp bin demiş.Bunun üzerine Hz.Aişe’de deveye binmiş.Sabaha kadar askerin o kaşında yetişememiş.
BAŞMÜNAFIĞIN DURUM DEĞERLENDİRMESİ
Hz.Aişe validemizle Safva’ya gelirken Abdullah bin Ubey’le karşılaşmış ve Abdullah bin Ubey bu kimdir diye sorunca Safvanda Hz.Aişe’dir demiştir.Kavmi arasında itibar sarsılan Abdullah bin Ubey bu hadiseyi diline dolamak istemiş ve ne Hz.Aişe o adamdan dolayı kurtulur, ne de o adam Aişeden dolayı kurtulur diye laflar etmişti. Hz.Aişe söylenenlerden uzun süre habersizdi.Abdullah bin Ubey’in başlattığı iftiradan Hz.Aişe’nin haberi yoktu çünkü Hz.Aişe Medine’ye geldikten sonra ağır bir hastalığa tutulmuş ve iftiraları annesi ve babası duyduğu halde hiçbir şey söylememişler ancak Hz. Resullahtan kendisine karşı tavrında endişe duyuyor ve üzülüyormuş.Kimden öğrendi;
Medine’de kadınlar ihtiyaçlarını gidermek için Medine kırlarına çıkardı.Bir gece Mıstah bin Üsasenin annesi ile giderken Mıstah’ın annesi takılarak yere düşünce oğluna beddua etti. Her takılışında da beddua ederdi. Hz.Aişe’nin niye beddua ediyorsun diye sorması üzerine ben ona senin aleyhinde söylediklerinden dolayı beddua ediyorum deyip olayı anlatmış.

PEYGAMBERİMİZİN(s.a.v) HİTABESİ:
Aslında peygamber efendimiz Hz.Aişe’nin böyle bir olaydan uzak olduğunu çok iyi biliyordu.Ancak böyle bir lafın halk arasında dolanması kendisini çok üzmüştü. Mescidde irad ettiği hutbede de bunu açıkca belli etmiş ve ben ikisi hakkında hayırdan başka bir şey bilmiyorum demişti.
PEYGAMBERİMİZİN HZ:AİŞE İLE KONUŞMASI:
Olaydan bir ay geçmişti ona bu hususta vahiy inmemişti. Daha sonra Peygamberimiz Hz Ebubekir’in evine vardı. Hz.Aişe’ye hakkında söylenenlerin doğruluğunu sorunca Hz.Aişe Cenabı Hakka hamd ettikten sonra ancak Allah’tan yardım istenir demişti.Vahiy gelişi;
Efendimiz daha yerinden kalkmamıştı ki o anda vahiy geldi ve bunun üzerine efendimiz “Müjde ey Aişe yüce Allah seni tebrie etti.” İftiradan uzak kıldı.İftiracıların cezaya çarptırılması;
Vahiy geldikten sonra efendimiz halka hutbe etti. İftiracacılara had vurulmasını emretti.Bunun üzerine iftiracılara 80 kırbaç vuruldu

HENDEK SAVAŞI(Hicretin 5. senesi 29 Şevval miladi 24 ocak 627)
Peygamber efendimiz Beni Nadini Medine’den sürmüştü.Onlarda Kuzeye gidecek mühim yerlere yerleşmişlerdi. Medine’de kovulmanın acısını İslamiyet hakkında tahriklerde bulunarak dindirmeye çalışıyorlardı.Hendek savaşıda bu kışkırtmalar sonucu gerçekleşmiştir. Kureyş müşrikleri de Uhud savaşında galip çıkmalarına rağmen İslami gelişmeyi durduramadıklarının farkında idi.Medine’deki İslam Devletinin nüfusu kırmayı istiyorlardı.Bu yüzdende Medine üzerine yürüyüp Peygamberimiz bayraktarlığını yaptığı İslam hareketini yerinde boğmayı amaçlıyorlardı.
Hendek Kazımı;
Hendek kazı içine efendimizin emri üzerine hemen başladı.Hendek kazımı tamamen araziyle kaplı kısımlarda yapılıyordu.Bütün Müslümanlar şevk ve gayretle hendek kazıyordu.Hendek kazmayı da Selman_ıFahrisi önermişti.Zaten ve sahabiler tarafından uygun görülecek hendek kazımı başlamıştı.Müslümanlar hiç dinlenmeden çalışmaya devam ediyorlardı Peygamberimizde onlara dua ediyordu.
BENİ KUREYZANIN ANTLAŞMA BOZMASI
Ömer Beni Kureyza Yahudilerin antlaşma bozduğunu öğrenmiş ve bunu peygamberimize söylemişti.Efendimiz bu haberi alınca oldukça müteessir oldu.Bunun üzerine efendimiz Zübey bin Avvam’ı durumu tahkik için Beni Kureyza yahudilerin yurduna gönderdi. Zübeyir de onların harp talimleri ve manevra yaptıklarını gördü ve gelip sahabiyle yolladı.Haberin doğruluğunu bir kerede siz tahkik edin diye görev verdi.Onlarda giderek bunu bizzat kendileri gördüler.
HARBİN BAŞLAMASI
Düşman hücuma geçti.Fakat hendek işlerine güçleştiriyordu.Bir türlü hendekten geçemiyorlardı.Düşman ordusu hücumlardan bir netice elde edemeyeceği Müslamanlar muhasara altına almaya karar verdiler.Düşman süvarileri hendeğin bahsedilen dar yerinden Müslümanların tarafına geçmeye muvaffak oldular ve kendi eliyle dövüşmek için yer aradılar.En güçlüleri olan Amr kendisiyle dövüşecek biri dileyince Hz.Ali dövüşmek istedi ancak Peygamber Efendimiz buna izin vermedi. Amr dileğini birkaç kez daha tekrarlayınca ve karşısına Hz.Ali'den başkası çıkmayınca etrafa küfürler etmeye başladı. Bun
un üzerine peygamber Efendimiz Hz.Ali'nin dövüşmesine izin verdi. Fakat Amr'ın Hz. Aliyle dövüşmek istemediğini söylemesi üzerine Hz.Ali’nin seni öldürmek istiyorum demesiyle olay biraz daha hiddetlendi ve bir vuruşta Hz.Ali’nin kalkanını parçaladı. Hz.Ali’de Amr’ın boyun köküne şiddetli bir kılıcı indirdi ve Amr’ın başı bir tarafa,vücudu bir tarafa düştü.
SON ÇARPIŞMA ve ALLAH(c.c)'IN NUSRETİ
Müşrik ordusu son defa var gücü ve bütün şiddetiyle hendeğin her tarafından hücum ettiler.Karşılıklı ok ve taş atışları ile taraflar birbirlerini yıldırmak ve püskürtmek istiyorlardı.O gün çarpışma bütün şiddetiyle devam etti.Artık hava kararmış taraflar karargahlarına çekilmişlerdi. Hz.Cebrail gelerek efendimize düşman ordusunun bir rüzgar ile perişan edileceğini müjdeledi. Müjdeyi ala Resûl-û Ekrem iki diziyle çöktü ve Allah’a şükür etti.

ZAFER MÜSLÜMANLARIN:
Bir ay kadar süren çarpışma sona ermişti Küffar ordusu artık dönüyordu. Müşrik ordusu ne kadar hüzünlü ise Müslüman ordusu o kadar sevinçliydi.
BENİ KUREYZA
Beni kureyza yahudileri Peygamber Efendimizle düşmana karşı birlik olmak için antlaşma imzalamışlardı. Fakat bunu yapmadılar. Üstelik harp esnasında müşrikler iş birliğine giriştiler.Peygamber efendimizin gönderdiği heyete hakarette bulundular.Aralarında akit olmadığını iddia ettiler.Hatta daha da ileri giderek Peygamber Efendimize küstahça laflar sarf ettiler.Müslümanların üzerine yürüyerek aileleri kılıçtan geçirmeye kalkıştılar. Kureyzaoğulları Hendek savaşında yaptıkları ihanetten dolayı Efendimizin üzerlerine yürümelerinden korkuyorlardı.Nitekim öyle de oldu.Cebrail’in getirdiği emir üzerine yola çıktı.Beni kureyza yahudileri ise Efendimizi iyi karşılayacakları yerde haklarında ileri geri konuştular.bunun üzerine efendimiz mücahitlere ok atmalırını emretti.Bu arada münafıklar Kureyzoğullarına teslim olmamalarını,onlara yardım edeceklerini söylüyor onlar cesaretlendiriyorlardı.Muhasara ve uzayınca ve münafıklardan da yardım göremeyince Kureyzoğulları Peygamber efendimizle konuşması için bir elçi gönderdiler.Fakat Efendimiz Nabbaş’ın yaptığı teklifleri kabul etmedi ve “Benim hükmüme kayıtsız,şartsız,itaat edip teslim olmalarını” söyledi.
KA`B BİN ESED’İN TEKLİFLERİ
Müşriklerin reislerinden biri olan Ka`b bin Esed müşriklere 3 teklifte bulundu.Biri Müslüman olup Efendimize iman etmek,ikincisi,kadın ve çocuklarını öldürttükten sonra efendimizle savaşmak,üçüncüsü ise Sebt(Cumartesi günü) onlarla savaşmaktı.Fakat müşrikler hepsine olumsuz cevap vermişlerdi. Yirmi beş gece süren muhasaradan sonra başka çare kalmadığını anlayarak teslim olmaya karar verdiler ve Peygamber Efendimizden bir hakem istediler.Hakemin Sad bin Muaz olmasını istemeleri üzerine kafalarının vurulması,malların Müslümanlar arasında takdimi,çocuk ve kadınların esir alınmamasıydı.Bu hükme uyuldu.
DİĞER MÜHİM OLAYLAR
1)Müzeynelilerin Müslüman olmaları
2)Selman-ı Fahrisinin kölelikten kurtulması
3)Sad bin Muaz Hazretlerinin vefat etmesi
4)Müğire Bin Şube Müslüman olması
5)Medine’de zelzele ve ay tutulması oldu.





















HİCRETİN ALTINCI SENESİ

Umre Seferi
Resül-û Ekrem efendimiz bir gece rüyasında hiçbir korku ve endişe duymadan,Ashabıyla birlikte gidip Kabe’yi tavaf ettiklerini gördü.Bu rüyadan sonra Müslümanlar Kabe’yi tavaf edeceklerini umdular ve yola çıktılar.Peygamber Efendimiz silahsız ve atsız gidiyordu.Bunu da Umre’ye niyetlendiğini,silah taşımak istemediğini söyleyerek açıklıyordu.Müşriklerse Peygamberimizin Mekke içine sokmama kararı almışlardı ve çarpışmayı bile düşünmüşlerdi.Daha sonra Kureyş elçisi Urve bin Mes`ud Büdeyi Peygamber efendimizin yanına geldi ve müşriklerin Müslümanları içeri sokmamak için yaptıkları hazırlıkları anlattı.Bunun üzerine efendimiz çarpışmaya gelmediklerini sadece umre yapmak için geldiklerini ve kurban kesmek arzusunda olduklarını söyledi.Fakat bu Kureyşliler tarafından hoş karşılanmadı.Peygamberimiz de Huzaalı Hıraş bin Umeyye’yi elçi olarak gönderdi.Elçinin maksatlarını anlatmalarına rağmen kaba davrandılar ve devesini öldürdüler.Hatta kendisini bile öldürmeye kalkıştılar.Buna rağmen geri dönmediklerini gören Kureyşliler Huleys bin Alkame’yi elçi olarak gönderdiler.Fakat oda efendimizin yanına gidince Umre yapmakta başka bir maksatla gelmediklerini anlayıp Efendimize bir şey sormadan geri dönmüştür.
Peygamber efendimiz Hz.Osman’ı elçi olarak yollamıştı. Hz.Osman’a da onlar çarpışmak için gelmediklerini Umre için geldiklerini ve kurban kesip döneceklerini söylemesini emredip dönderdi. Fakat Hz.Osman gidip söyleyince de hiçbir şey değişmedi.Bunun üzerine Rıdvan Biatı yapıldı.Esir alınan Hz.Osman serbest bırakıldı.

HUDEYBİYE ANTLAŞMASI
Kureyşliler peygamber efendimizin üzerlerine yürüyeceğini endişesine kapılarak alelacele sulh teklifinde bulunmak üzere bir elçi gönderdiler. Kureyş elçisi Suheyl bin Amr sulh teklifinde bulundu ve efendimizde bunu kabul etti.Sonra sulh şartları görüşüldü ve antlaşmaya varıldı.Anlaşmaya göre;
• Müslümanlarla müşrikler 10 yıl harp etmeyecek
• Peygamberimiz ve yanındakiler bu yıl Mekke’ye giremeyecek,gelecek yıl Kabe’yi tavaf için gelebileceklerdi.
• Medine’deki Müslümanlardan Mekke’ye gidenler iade edilmeyecek,Mekke’den Medine’ye gidenleri geri çevireceklerdi.
• Arap kabilelerinden isteyen istediğiyle birleşmekte serbest olacaklardır.
Peygamber efendimiz İslam’ı Arabistan halkına göstermek ve tanıtmak için Müslümanların aleyhinde görülen bu teklifi kabul ediyordu.Ashabı Güzin ise başından beri hiddetleniyor ve itiraz ediyordu.
HUDEYBİYE’DEN AYRILIŞ
Server-i Kainat Efendimiz,Ashabıyla birlikte yirmi gün kadar kaldıktan sonra Medine’ye dönmek üzere Hudeybiye’den ayrıldı Fakat Kabe’yi Muazzama’yı ziyaret edemediklerinden çok üzgündüler.
Resul-û Ekrem Efendimiz Medine’ye doğru Ashabıyla gelirken bir sahabenin antlaşma hakkında bu ne biçim fetihtir dediğini haber aldı.Bunun üzerine efendimiz sahabenin ettiği sözün çok kötü olduğunu söyledi ve büyük bir fetih olduğunu Kabe’yi ziyarete gitmemize izin verdiklerini ve bunu yaparken emniyet içinde bulunacaklarını söyledi. Hz.Resullah’ın kesin konuşmasından Sahabelerin de gönlüne ferahlık geldi.