Allah adamlarından bir büyük evliyadır,

Kalplere tesir eden nasihatleri vardır.


Bu zat buyuruyor ki, (Her âhiret işinde,

Mü'minin çok korkusu olmalıdır içinde.


Dense ki, "Tek bir kişi, düşecektir azâba"

Şöyle düşünmeli ki, "O, ben miyim acaba?"


Ve yine denilse ki, "Bir kişi Cennetliktir"

"O kimse belki benim" diye düşünmelidir.


Zîra buyurmuştur ki, büyükler bu konuda,

"Müsâvi olmalıdır, ümit ile korkuda"


Gâyemiz, bir kimseyi kurtarmaktır ateşten,

Zira daha kıymetli bir iş yoktur bu işten.


Değil ki bir insanı, yılan veya bir akrep,

Yanarken görsek eğer, kurtarırız yine hep.


Halbuki insan için, yaratıldı Cehennem,

Bu dünya ateşinden, daha şiddetlidir hem.)


Genç bir talebesine buyurdu ki; (Evlâdım,

Farzlara devam eyle, harama atma adım.


Tâbi ol her işinde Allahın Habîbine,

Ve aslâ yakın olma, bir bidat sahibine.


Allahü teâlânın, rızâsını ara hep,

Onun muhabbetini, eyle arzu ve talep.


Bu nimetin kokusu geliyorsa nereden,

Ona kavuşmak için, o menbaa koş hemen.


Bu dünyaya gelmekten, asıl maksat ve gâye,

Çalışıp kavuşmaktır, rızâ-i ilâhîye.


Yazık ki, istenilen, bugün terk olunuyor,

Başka şeyler peşinde koşturup duruluyor.


Allah biz ve sizi, bundan halâs eylesin,

Kendini aramayı, bilhassa nasib etsin.


Başımıza gelirse, bir belâ ve musibet,

Kötü işlerimizin, neticesidir elbet.


Siz önce kendinizi, ıslâha çalışınız,

Farzları edâ edip, haramlardan kaçınız.)


Yine bir sohbetinde, buyurdu ki; (Müslüman,

Mümin olmıyanları, sevemez hiçbir zaman.


Âyeti kerimede, buyuruldu ki zira,

"Muhabbet beslemeyin, mümin olmıyanlara."


İki şekilde olur, kâfirlere muhabbet,

Küfrünü beğenirse, Kâfir olur o elbet.


Ve lâkin herkes ile, iyi geçinmek için,

Dost görünmek, küfrüne sebep olmaz kişinin.


Yâni hiç dinlerini, beğenmeden bir kimse,

Onlarla arkadaşlık, ortaklık kurar ise,


Bu şart ile kurulan, bu yakınlık, irtibat,

Küfür olmaz ise de, iyi değildir fakat.


Çünki bu yakınlığı, zamanla ileride,

Dînini beğenmeğe, sebep olur belki de.